[REPO] Tapati Tapata

21 mrt

“Komen eten”, tapas, in zes zeer geslaagde gangen. Een ontmoeting tussen hele en halve kunstenaars, met een heel verschillende smaak, op zoek naar wat hun verbindt. Er is honger, die gevuld wordt met tafelredes. De jager in de brousse jaagt op de tijger en de leeuw. Maakt het enig verschil wie voor hem staat op het moment dat hij hem tegenkomt? De gedachten rollen en schieten. Ze gaan van brug tot brug. Is er een brug tussen het artistieke en het sociaalartistieke? Ze kunnen beiden veel van elkaar leren.

Artistiek. Sociaalartistiek. Sociaal creatief. Sociaal cultureel. Outsiderkunst. Community art.  Kunstendrecreet of sociaal werk. Een nieuwe vorm van culturele infrastructuur. Vraagtekens, spanning en emotie. Wie bepaalt de waarde van kunst? Zeker lijkt het dat het verrijkend is om te werken in beide sectoren, met zijn verschillende smaken en verschillend ritme van werken. Beide geven de wereld vorm. Maar de manier, het proces is anders. Ze spreken een andere artistieke taal.

De discussie tussen beiden verzandt in macht en strijd. Tussen alle grote woorden zitten kleine wereldjes die moeite doen om gelijk te halen. Ze zou moeten gaan over de waarde van mensen, over het delen van het talent van de artiest met wie zin heeft om te creëren.

Sociaalartistiek werk vertrekt uit de mens zelf, groeit uit een grondige dialoog tussen de deelnemer en de kunstenaar. De wil om elkaars leven te delen is misschien wel het grootste verschil tussen artistiek en sociaalartistiek werk. Het gaat over de mens in zijn totaliteit, over krachten in mensen. Over kansen krijgen. Over de kans om artistiek te groeien, het verleggen van grenzen en het streven naar kwaliteit. Het gaat om hoe we omgaan met de ander. Hier kan de  artistiek coördinator de ober zijn en de participant kunstenaar. Creatief bezig zijn wordt overstegen.

Als we de termen artistiek en sociaalartistiek laten vallen, zien we hoe betekenisvol we voor elkaar kunnen zijn. En alles wat betekenisvol is, is mooi.

Soms zonder woorden.

 

Tania