[REPO] SPINN – Obscuro

23 mrt

Ik sluit de kassa af en snel naar boven om het begin van Spinn niet te missen. In de zaal dwing ik mezelf om te stoppen. Het is er volledig donker en ik kan geen steek zien. Tot er plots een spot aan gaat. Op het einde van de lichtstraal liggen vijf jongeren roerloos als een hoopje op elkaar. Via soepele bewegingen en contactdans komt dit hoopje stilaan tot leven. Een veelbelovend begin voor de voorstelling Obscuro! Op een rustig kronkelende manier heffen de jongeren zichzelf of hun vrienden tot in een rolstoel. Gedurende de hele voorstelling komt deze serene zorgende vorm van dans enkele keren terug. Steeds mooie momenten. Maar tussen deze krachtige stukken zitten ook enkele andere dansnummers. De enige jongen in het stuk doet verschillende trucjes met zijn rolstoel, een broek wordt gebruikt als onderwerp voor een gevecht waarna een meisje hem aantrekt en met haar lichaam R&B-gewijs begint te shaken, twee mensen gaan elkaar al dansend te lijf met roze bokshandschoenen,… Wat was de rode draad doorheen al deze onderdelen? Achteraf hoorde ik dat macht het hoofdthema was. Dit kwam voor mij terug in de stukken die ik krachtig vond, maar waarom kwamen die andere delen erbij? Obscuro was naar mijn mening enerzijds een zeer sterke dansvoorstelling waar mensen met en zonder handicap in interactie gaan met elkaar, op een zeer integere manier. Anderzijds denk ik dat er meer mogelijkheden zaten in deze interacties en miste ik een rode draad doorheen de hele voorstelling. Het constante gewissel van een serene sfeer naar een showbizzsfeer bracht mij, als publiek, in verwarring!

 

Ruth