[REPO] EEN ZONNIGE DAG – Tentoonstellingen op Enter

23 mrt

Twintig graden, een zonovergoten Gent. Het is de tweede dag van de lente maar er hangt zowaar zomer in de lucht. Misschien beelden we het ons in maar het lijkt alsof de geur van vers gemaaid gras en zonnecrème het redactielokaal binnenwaaien. Marijke en ik, respectievelijk stagiaire bij Victoria Deluxe en bij’ De Vieze Gasten, besluiten dat we naar buiten willen. En we willen ook dingen zien. Het programma van het festival kennen we onderhand vanbuiten maar we vonden nog nauwelijks de tijd om het ook effectief zelf te verkennen.

Tijd voor een toertje van Gent dus, waarbij we ons focussen op de tentoonstellingen. Eerste bestemming: Entrepot Fictief. We fietsen langs onze ‘lange weg’ naar de galerij van Jan Colle. Er is ook een korte weg maar die is geplaveid met kasseien dus die laten we als het kan graag links liggen. Wij kennen de wegen naar de locaties bijna blindelings als gevolg van onze dagelijks Enterkrantronde.

In Entrepot Fictief zijn er vier verschillende projecten tentoongesteld. De torens van Pandora/DOUBLEFACE van Bernadette Vandecatsije, de resultaten van een performance van Simon Allemeersch, U staat bij mij in het krijt van Bart Lodewijks en Enteren en slepen die boot. Die boot, uit het project van Bob Van De Putte & Kato Van Poperinghe, is het eerste dat we tegen komen in de galerij. Het project bouwt voort op de geschiedenis van de buurt rond de sleepstraat, de boot verwijst naar de vroegere functie als havenkwartier.

Op de eerste verdieping hangen fragmenten uit het werk van Bernadette Vandecastije over woontorens. Het zijn onder andere panoramafoto’s vanuit woontorens in verschillende steden getrokken waarbij quotes van bewoners zijn geschreven. Het is intrigerend maar er ontbreekt een beetje informatie om het hele project goed te kaderen. Hopelijk raken we nog in de Rabottorens om de rest van het werk te zien.

We zijn niet de enige bezoekers in Entrepot Fictief, ook de festivalcommentator Jan Vromman verkent de tentoonstellingen. We staan samen met hem een beetje beduusd naar de resultaten van de performance van Simon Allemeersch te kijken. De installatie bestaat uit een voor de helft gedeconstrueerde tafel waarop een heleboel objecten zijn geplaatst. Op een scherm kunnen we zien hoe de performance verliep en waarom Simon Allemeersch precies die objecten en tekeningen op de tafel en in de ruimte plaatst. Toch ontgaat de richting die hij met de performance uitwil ons een beetje en daar is Jan Vromman het mee eens.

We besluiten onze fietstocht verder te zetten richting de terreinen van de ACEC. In Dok Noord 7 stellen twee Gentse organisaties tentoon: Ambrosia’s Tafel en Kunst(h)art. Na de filmpjes van Ambrosia’s tafel bekeken te hebben, worden we hartelijk ontvangen door Lieve van Kunst(h)art. Niet alleen heeft ze een hart voor kunst, maar ook voor de mensen waarmee ze samenwerkt. Dat merkte je aan alles wat ze vertelde. Iedereen die wil kan bij hen terecht om zich creatief te uiten. Naar aanleiding van deze expositie werd er aan de kunstenaars, zo mag je hen echt wel noemen, gevraagd rond dromen te werken. Dit resulteerde in een grote diversiteit aan werken wat het moeilijk maakte om dit als een geheel te zien. Maar de werken zetten je aan het denken. Wat zijn mijn dromen? Hoe zou ik deze zelf  in beeld brengen? De filmpjes van Ambrosia’s tafel hadden hetzelfde effect. Kinderen met autisme vertelden over hun dromen, wat ze later willen worden. Ze creëren een eigen wereld. Vertederend om te zien. Je kon er echt naar blijven kijken.

Een ander opmerkelijk filmpje was ‘The Box(er)’ waarin jongeren uit Nieuw Gent van alles ondernemen om meer plaats te maken in hun buurt  voor een boxclub. Het is tegelijk een verhaal over alle bewoners van de wijk Nieuw Gent.

Onder de indruk van de tentoonstellingen fietsten we terug naar het redactielokaal. Eén van de doelstellingen van het Enterfestival is om de diversiteit binnen de sociaalartistieke sector in de verf te zetten. De verschillende tentoonstellingen die wij bezochten illustreerden dat aspect van het festival heel goed. Hopelijk vinden we de tijd om de overige tentoonstellingen ook te bezoeken.

 

Marijke en Agnes