[REPO] Achter de schermen (deel 2): AZP catering

25 mrt

Hebben jullie je afgevraagd wie iedere dag opnieuw die zalige maaltijden verzorgde, wie broodjes maakte en wie de reporters, de artiesten, de vrijwilligers verwenden met het zo noodzakelijke voedsel? Want zij zorgden voor een gevulde maag na een dag van inspanningen, zij zorgden voor een rustpauze in dagen van rondhollen en fietsen door Gent.

Vrijdag, op de voorlaatste dag van het Enterfestival, sprak het reporterslabo met Edwin, Gina, Birgit, Patrick en Bernard en lieten we ook coördinator Jos even aan het woord, net vóór ze in actie schoten voor opnieuw een 120-tal bezoekers (medewerkers en artiesten) in de Cultuurkapel. Jos springt in waar nodig en coördineert tijdens het Enterfestival. Edwin, manusje van alles: hij doet het zware werk, helpt bij het opdienen, afruimen, de afwas, … Bernard staat hoofdzakelijk in voor de afwas. Birgit, Patrick en Gina zorgen die avond voor de bediening.

Vrijdag 23 maart 2012, 17.30u.

Chauffeur Abdel rijdt de camionette voor de deur van de Cultuurkapel, een prachtige locatie van het OCMW, gelegen aan de Sint-Antoniuskaai. De wagen zit vol met bakken eten: de maaltijd voor deze avond. De mannen van dienst komen mee helpen uitladen, want over een goed kwartier komen de eerste eters eraan. Jos coördineert de in mijn ogen goed geoliede machine van vrijwilligers en ze verdelen de taken. Wie bedient de deelnemers van de vegetarische maaltijdsoep, stoofpotje of de ‘cazuela’ en de sla? Wie is het manusje van alles? Wie doet de afwas? Wie ruimt af? Ik merk direct dat inspraak, plezier in het werk en samenwerking de hoofdingrediënten vormen voor een geslaagde catering. Eén ding staat vast: ze werken hard, ze staan van ’s morgens tot ’s avonds paraat en zijn heel erg gedreven.

De vrijwilligers zetten zich dag in, dag uit in om de catering te verzorgen via het arbeidszorgproject van het OCMW. Ze staan elke werkdag in voor de maaltijden in het buurtcentrum De Brugse Vaart of het personeelsrestaurant van het OCMW. Daarnaast springen ze in bij allerlei evenementen, waar catering nodig is. Zo werden ze ook de ideale partner voor het Enterfestival.

De vrijwilligers krijgen om vaak heel verscheidene redenen geen kans op de reguliere arbeidsmarkt, maar geven alles binnen de ‘AZP catering’. Daarom duizendmaal dank aan deze vrijwilligers! Bij wijze van bedanking lieten we hen eens aan het woord en geven we hen een gezicht.

Bernard werkt al 10 jaar voor AZP catering, hij staat op invaliditeit sinds een hersenvliesontsteking, maar heeft sinds het werken in dit team opnieuw het gevoel dat hij iets waard is. Zoals hij zo mooi verwoordde: “Je beseft dat je terug een doel hebt in je leven.” Hij houdt niet zo van feesten en zag niet veel van het Enterfestival. Hij is de man, die gespecialiseerd is in vaatwasmachines: hij weet er zo goed als alles over, kan ze allemaal aan de praat krijgen en kiest liever voor afwassen met de hand, want dit gaat sneller dan de meeste huisvaatwasmachines.

Gina is ook al een tijdje aan het werk bij AZP catering, ze maakt het eten klaar, is kok van opleiding, ze volgt momenteel 2 dagen per week een opleiding als ervaringsdeskundige in armoede en sociale uitsluiting (duurt 4 jaar) en de overige dagen werkt ze in het project en zorgt ze voor haar kinderen. Ze helpt ook mee opdienen, tijdens het festival. Ze zag zelf een aantal voorstellingen en tentoonstellingen tijdens het festival, zoals ‘Gedroomde stad’ en ‘Aan de lopende band’ – door Made by Oya, een sociaalartistiek naaiatelier – waarvoor ze zelf een drietal gordijntjes maakte.

Birgit werkt ongeveer een jaar in het project en ze heeft het zich nog niet beklaagd. Ze stempelt, maar werkt als vrijwilliger voor AZP catering. Ze vindt het plezant om tussen de mensen te zijn en ze werkt graag met iedereen samen. Ze geeft aan: “Ik ben geen moeilijke, ze mogen mij overal zetten. Door samen te werken, gaat alles vlotter en dan kan je daarna allemaal samen naar huis.” Birgit verstopte nog vlug het litteken op haar hand, terwijl ze al lachend zegt: “Een accidentje vorige week: ik heb mijn hand verbrand”.

Patrick is ongeveer 4 jaar aan het werk bij AZP catering. Hij staat bijna altijd in voor de bediening ter plaatse op de evenementen. Hij vindt het plezant en interessant om samen met en bij verschillende mensen te werken. Zoals hij zelf zegt: “Zo worden we weer een ervaring rijker”.

Allemaal zijn ze tevreden. Ook de samenwerking met de medewerkers en vrijwilligers op het Enterfestival is er eentje die ze graag houden. Zolang de bezoekers tevreden zijn, zijn zij dit ook. Een lach, wat waardering en vriendelijke gezichten maken het allemaal de moeite waard. De bezoekers waren tevreden en dat doet hen plezier.

Nog een kleine anekdote: toen ik Birgit stond te interviewen tijdens de bediening, vroeg één van de bezoekers me: “Doet gij de mayonaise?” Ik stond immers naast Birgit, die de sla bediende. Ik zei: “Nee, ik ben reporter, de mayonaise mag je zelf nemen”.

Zaterdag 24 maart 2012, 12.30u.

De laatste keer broodjes voor het reporterslabo. Mmmmm, we zien het helemaal zitten en genieten van iedere hap. Want dit is voor iedereen een afsluiter van een intensieve ‘tiendaagse’.

Bedankt aan de ploeg van het ‘arbeidszorgproject catering’ om ons zo goed te verzorgen in het buurtcentrum Rabot en op de uitzonderlijk mooie locatie Cultuurkapel, schuin tegenover het reporterslabo!

 

Nathalie